ค่ายเสริมสร้างวิชาการ ฯ เป็นหนึ่งในกิจกรรมไม่กี่กิจกรรม ที่สำหรับชาววิทยาศาสตร์มหิดลนั้น จะได้มีโอกาสพบปะกันตั้งแต่นักศึกษารุ่นล่าสุด ไปจนถึงรุ่นพี่ที่จบไปนานจนกลับมาเป็นอาจารย์สอนแล้ว การไปค่ายเสริม ฯ ของผมครั้งนี้เป็นอะไรที่ไม่แปลกใหม่นัก เพราะเคยถูกเชิญให้ไปเล่าประสบการณ์ทำวิจัยในเมืองนอกมาให้น้อง ๆ รุ่นใหม่ฟัง ตั้งแต่ค่ายปีที่แล้ว แต่ครั้งนี้มันแตกต่างออกไป จนต้องเขียนถึง

วันนี้ ภาพที่ผมมองไปข้างหน้า เป็นน้อง ๆ ปีหนึ่ง ขนาบด้วยพี่ค่ายรุ่นปีสอง และพี่ปีสามประปราย ส่วนข้าง ๆ ที่มาพูดด้วยกัน ก็เต็มไปด้วยน้องปีสี่ รุ่นน้องที่เพิ่งจบปีนี้ กลายเป็นว่าผมแก่สุด ณ จุดนี้สิ่งที่มองเห็น เลยเป็นอดีตในช่วงต่าง ๆ ของตัวเอง

เมื่อห้าปีก่อน เราก็นั่งฟังอะไรแบบนี้ แล้วก็เกิดความประทับใจแบบนั้นแบบนี้

เมื่อสามปีก่อน ที่ตัวเอง เขียนใบสม้ครไปทำแลปเมืองนอก ด้วยแรงบันดาลใจจากพี่ ๆ ที่มาพูดให้ฟังนี่แหละ

เมื่อปีที่แล้ว ที่เรามาเล่าประสบการณ์ หลังจากการเดินทางครั้งนี้

จนถึงปัจจุบัน ที่เราก็ได้เห็นเหตุการณ์ทั้งหมด เกิดขึ้นพร้อม ๆ กัน

ซึ่งมันมหัศจรรย์มากเลย หลายครั้งที่ผมก็โทษตัวเองว่า ที่เป็นอย่างนี้ในปัจจุบัน มันมาจากการตัดสินใจที่ผิดพลาด เหมือนคนอกหักที่พร่ำโทษตัวเอง แต่ที่จริงแล้วมันไม่ใช่เลย เพราะแต่ละช่วงชีวิต มันก็มีเหตุการณ์ ที่จะให้เราทำอย่างนี้ แล้วก็ส่งเราต่อให้อีกเหตุการณ์หนึ่ง เพื่อให้เราคิดอย่างนี้ เป็นอย่างนี้อยู่เสมอ จนถึงปัจจุบัน ที่ผมได้มายืนในตำแหน่งนี้ ได้ทำแบบนี้ คิดแบบนี้ มันก็ผ่านการเดินทางทั้งภายนอกและภายในมามากมาย เป็นสตอรี่ของผมเช่นกัน

หากว่าเราคิดอย่างอื่นทำอย่างอื่น มันก็อาจจะดีจะแย่กว่านี้ แต่มันก็ไม่ใช่แบบนี้

แต่ว่ามันจะดีหรือไม่ดี คงไม่ใม่สำคัญ เท่ากับว่า มันเป็นสตอรี่ของเรา

ในขณะที่น้อง ๆ ได้รับแรงบันดาลใจ หรือประสบการณ์จากผม (และรุ่นน้อง) ผมเองก็ได้พลังและโอกาสดี ๆ จากน้อง ๆ เช่นกัน ที่จะได้ recall และ realize ตัวเองว่า เราเดินทางมาจากไหน เดินทางมาอย่างไร และจะเดินทางต่อไปยังไง ซึ่งมันสำคัญและมีความหมายกับผมมากในช่วงเวลาที่ท้าทายที่สุดช่วงหนึ่งของชีวิต

อยากขอบคุณน้อง ๆ ตั้งแต่รุ่นล่าสุด จนถึงรุ่นผมที่อาจจะแก่สุดในตอนนั้น ที่ชวนผมมาในวันนี้ หากจะย้อนเวลากลับไปได้ ผมก็คงจะขอให้เป็นอย่างนี้ เพราะนี่ก็เป็นการเดินทางสุดตื่นเต้นเร้าใจในแบบของผม และตัวผมในตอนนี้

ก่อนจบตอน ก็ไม่ลืมที่จะแถมของกิน หน้าศาลายานั้น เป็นอะไรที่ผมไม่ค่อยได้กินตอนเรียน ได้มากินอีกครั้ง กับน้อง ๆ ก็ได้บรรยากาศ และความสนุกสนานไปอีกแบบ สเต็กธรรมดา แต่ได้พูดคุยกับน้อง ๆ มันทำให้อร่อยขึ้น

ปังเย็นนี่น้ำแข็งละเอียดดี กินแล้วสดชื่น พร้อมกลับบ้านมากลั่นความรู้สึกดี ๆ เป็นโพสต์นี้แหละครับ

ไว้เจอกันโพสต์หน้านะครับ ^^

Advertisements