คือวานซืนผมไปกรี๊ดหนูนา หนึ่งธิดา ที่งานแถลงข่าวละครเวที รัก จับ ใจ เดอะโรแมนติค มิวสิคัล ที่เมืองไทยรัชดาลัยมาครับ งานนี้ไม่มีอะไรนอกจาก พี่บี้โดดวืด และหนูนาน่าร้ากกกกมากกกกกก คนอะไร เสียงพูดก็น่ารัก ร้องเพลงก็เพราะ บุคลิกก็เป็นธรรมช้าดธรรมชาติ ^^

กลับมาเรื่องของกิน Esplanade นี่เป็นห้างที่น่าสงสารนิดนึง ของกินก็มีแต่แบรนด์ที่ทุกห้างมี น้อยนักที่จะมีอะไร exclusive (หรือว่าไม่มีหว่า) ก่อนที่จะไปกรี๊ดหนูนากับสหาย ก็ถือโอกาสแวะรอที่ Cafe Kaldi สักหน่อย ไม่เคยกินของร้านนี้เลย และแน่นอน ของธรรมดามักไม่สั่ง มันต้องไอ้นี่…

มันคือ Kokuto Latte นั่นคือกาแฟเย็นที่ใช้เมล็ดกาแฟแบบฉบับของเค้า แต่แทนที่จะใช้นมข้น กลับใช้ Kokutou (黒糖)หรือน้ำเชื่อมน้ำตาลดำ ให้ความหวานแบบญี่ปุ๊นญี่ปุ่นแทน ผลปรากฏว่า…

น่าเสียดาย ตัวกาแฟนั้นมีความหอมเข้มอยู่แล้ว แต่พอกวนกาแฟ กับน้ำเชื่อมเข้าด้วยกัน ความหวานจัดของน้ำเชื่อม กลับดึงรสเข้มของกาแฟ และรสมันของนม เข้าหากันจนชิด ชิดกันเกินไป ทำให้เกิดภาพรวมของทั้งแก้วที่หม่น ๆ ไม่โปร่งใสสดชื่น ความหวานของน้ำเชื่อมบดบังกาแฟไปเยอะทีเดียว ผมคิดว่า ถ้าลดน้ำเชื่อมลงสัก 1/3 – 1/2 ของปริมาณเดิม น่าจะทำให้กาแฟ(ที่ดีของร้านนี้) เด่นกว่า และสดชื่นกว่านี้ครับ

เกิดภาพรวมของทั้งแก้วที่หม่น ๆ ไม่โปร่งใสสดชื่น

หลังจากไปกรี๊ดหนูนาแล้วหิว ร้านที่ผมเล็งในวันนี้คือข้าวหน้าเนื้อ すき屋 Sukiya ซึ่งได้ข่าวว่าก็มีสาขาอยู่เหมือนกัน ไอ้เรื่องว่าเปิดกี่ปีต้นกำเนิดที่ไหนนั่นช่างมันเหอะ อยากรู้ว่าอร่อยไม่อร่อยแค่นั้น (ไอ้ประวัติบ้าบอทำผมผิดหวังจาก Yoshinoya มาแล้ว) ร้านนี้มีเมนูไม่กี่อย่าง ผมเลยจัด ข้าวหน้าเนื้อโปะต้นหอม และไข่อันเซ็น เอ๊ย ออนเซ็น มาให้จัดเต็ม พร้อมคาราอาเกะแนบข้างเพื่อทดสอบสมรรถนะในฐานะกับแกล้ม (160 บาท)

ผมชอบข้าวหน้าเนื้อร้านนี้นะ เข้มข้น ให้เยอะ (เทียบกับราคาเจ้าอื่น) แต่แอบเค็มหวานไปนิดนึง กินแล้วรู้สึกดีกว่าสองร้านที่เคยกินแล้วผิดหวังคือ Yoshinoya ที่รสชาติอย่างนี้ทำกินเองได้ และ Chounan ที่จะจืด และแพงไปไหน ส่วนคาราอาเกะ พลาดที่ไม่มีเกลือมาให้จิ้ม แต่ตัวไก่โอเคมาตรฐานครับ

สำหรับ Esplanade ก็มีแค่นี้แล อาจจะไปอีกทีตอน รัก จับ ใจ นะครัฟ 😀

Advertisements