Featured เป็นส่วนที่จะนำเสนอผลงานคิด ๆ เขียน ๆ จากนักเขียนรับเชิญ ไม่ใช่ใครที่ไหน คนใกล้ชิดรอบ ๆ ข้างผมเองครับ ขอให้ผู้อ่านทุกท่าน ได้ซึมซับและแลกเปลี่ยนมุมมองที่หลากหลายจากมุมมองที่ต่างกัน สำหรับวันนี้เป็นเรื่องภาพยนตร์ไทยที่ผมเองได้ดูแล้วก็ประทับใจไม่น้อย เพื่อนผมคนนี้ก็พร้อมที่จะถ่ายทอดมุมมองจากภาพยนตร์เรื่องนี้ ขอให้สนุกสนานเพลิดเพลินนะครับ …วิเศษณ์นิยม

Home ความรัก ความสุข ความทรงจำ…เรื่องราวของ “ความรัก”

ที่ไม่ได้มีแค่ “รัก” หรือ “ไม่รัก” by “ฝาเบียร์”

เมื่อพูดถึงภาพยนตร์ไทย ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าหลายๆคนคงจะเบือนหน้าหนี และพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า “รอแผ่นออกก็ได้” หรือ “ดูเรื่องนั้นดีกว่า เรื่องนี้ดีกว่า (มือพลางชี้ไปที่โปสเตอร์ภาพยนตร์ต่างประเทศ)”

ความจริงก็ไม่แปลกอะไรที่หลายคนจะคิดเห็นเช่นนั้น หากเขาหรือเธอเหล่านั้นเห็นค่าเงินในกระเป๋าสตางค์ตัวเอง อาจมองว่าหนังไทยโปรดักชันแบบนี้ไม่ต้องเข้าไปดูในโรงหนังหรอก หรืออีกทางที่ดีขึ้นมาหน่อย ….รอดูวันพุธ ก็ได้!!!!

สำหรับความคิดส่วนตัว คิดว่า… “หนังไทย ถ้าคนไทยไม่ดู แล้วใครจะมาดู” ยอมรับว่าบางที พอดูจบ ก็แอบผิดหวังและเสียดายเงินเหมือนกัน  ….. แต่หลายๆเรื่องก็ไม่  บางทีการเข้าไปดูหนังในโรงหนังสักเรื่องหนึ่ง เราอาจต้องการแค่ ความผ่อนคลาย สบายใจ อิ่มใจ หรือข้อคิดอะไรนิดหน่อยเท่านั้น  คงไม่ได้ต้องการเพียงโปรดักชั่นอลังการสะท้านโลกา เสมอไป ….

 แล้วเรื่อง “HOME ความรัก ความสุข ความทรงจำ” ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง ที่ตอบโจทย์ความผ่อนคลาย สบายใจ และอิ่มใจเหล่านั้น

เรื่องราวของภาพยนตร์เรื่อง  HOME  …. นำเสนอออกมาในรูปแบบของหนังสั้น 3 เรื่องเรียงร้อยต่อกันด้วย เรื่องราวของ 3 เหตุการณ์หลักที่เกิดขึ้นที่จังหวัดเชียงใหม่ …  เรื่องราวเหล่านี้เชื่อมโยงด้วยการแชร์ไอเดียของคำว่า “ความรัก ความสุข ความทรงจำ”

ในเรื่องแรก เป็นเรื่องราวความสัมพันธ์ของรุ่นพี่-รุ่นน้อง ของนักเรียนในโรงเรียนชั้นมัธยมศึกษา 2 คน – เน และ บีม…. ตัวหนังเล่าถึงความสัมพันธ์ของสองหนุ่มนี้ผ่านทางบทสนทนาในค่ำคืนสุดท้ายของปีการศึกษา  บทสนทนา และ ภาพถ่ายต่าง ๆ ในค่ำคืนเดียวนั้น สร้างความสัมพันธ์ และความรู้สึกดี ๆ ระหว่างคนสองคน โดยไม่รู้ตัว

เรื่องที่สอง เป็นเรื่องราวของบัวจัน  หญิงสาววัยกลางคนที่สูญเสียคนรักไปอย่างไม่มีวันกลับ โดยตัวเธอเองมีเพียงกระดาษโน้ตใบเล็กๆจากสามีของเธอที่คอยเขียนให้เป็นเครื่องหล่อเลี้ยงใจเธอไว้  …. หลายครั้งที่เธอจมอยู่กับอดีต จมอยู่กับวันเวลาดี ๆ ของเธอกับคนรัก แต่…สุดท้ายแล้วเธอเองก็จำเป็นที่จะต้องละอดีต ยอมรับความจริง  เพื่อที่จะมีชีวิตอยู่ต่อไป

เรื่องสุดท้ายเป็นเรื่องราวความรักของ ปรียา กับ เฮียเล้ง- นายหัวจากภูเก็ต …. ความรักที่ดูเหมือนจะยืดยาว มั่นคง ด้วยระยะเวลาที่คบหากันมาถึง 7 ปี … แต่เมื่อปรียา กลับมาพบกับความทรงจำของรักเก่า บวกกับความเฉยชาและการไม่เข้าใจของเฮียเล้งในบางเรื่อง ทำให้เธอลังเล และ ตัดสินใจปฏิเสธงานแต่งงาน…. แต่สุดท้าย เธอก็ค้นพบว่า “เขา” ที่เธอมีอยู่นั้นเอง คือรักแท้ที่เธอควรรักษาเอาไว้

“มะเดี่ยว ชูเกียรติ ศักดิ์วีระกุล” …กลับมาอีกครั้งกับหนังเรื่อง HOME … ด้วยเนื้อหาที่โตขึ้น มุมมองความรักที่ต่างไปจากเดิม เหมือนกับคนที่มีประสบการณ์ความรักมาพอควร อาจไม่ใช่รักกุ๊กกิ๊ก อาจไม่ใช่ช่วงชีวิตแค่เพียงต้องการตามหาความรักเท่านั้น แต่เป็นความรักที่ต้องคิดให้ลึกซึ้ง ความรักที่ต้องรักษา และความรักที่ต้องดำรงต่อไป แม้ถึงเวลาที่เรา “ผิดหวัง”

หนังเรื่องนี้สื่อออกมาในรูปแบบของ”ความรัก” ที่ไม่ได้มีแค่ความสมหวัง แต่การ”เลือก”อยู่กับสิ่งที่ทำให้เรามีความสุขต่างหากที่สำคัญที่สุด ….

ตัวละครต่างๆในเรื่องนี้ เขาและเธอเหล่านั้น ล้วนมีบทเรียนจากเรื่อง “ความรัก”  ที่นำพาให้เจอกับ “ความสุข” (และความเสียใจ) ก่อเกิดเป็น “ความทรงจำ” มากมาย ทั้งร้าย และดี …. แต่อย่างไรก็ตาม เรื่องราวที่เคยเกิดขึ้นทั้งหมดเป็นเพียงช่วงเวลาในอดีต ที่อาจมีผลผลักดันให้เขาและเธอเหล่านั้น “เลือก” ที่จะทำอะไรในปัจจุบัน เพื่อความรัก … เพื่อสิ่งที่มีค่า สิ่งหนึ่ง

เช่นเดียวกับตัวละครต่างๆเหล่านี้….

            เน ตัดสินใจที่จะขออีเมลล์ บีม เพื่อส่งรูปถ่ายไปให้  เหมือนกับที่บีม ตัดสินใจที่จะให้อีเมลล์กับเน …. ความรู้สึกดีๆเพียงข้ามคืน ที่ตัวบทของหนังเองก็ไม่ได้สรุปว่า ต่อไปจะเป็นอย่างไร หรือเขาสองคนรักกันจริงหรือไม่  เขาสองคนรู้เพียงว่า เมื่อความรู้สึกเกิดขึ้นแล้ว เขาต้องจัดการกับความรู้สึกเหล่านั้น ด้วยการ”ตัดสินใจ” ที่จะทำอะไรสักอย่าง …. แล้วเขาทั้งสองก็ได้ทำ

            บัวจัน… ตัดสินใจที่จะละทิ้งอดีตที่แสนหวานของเธอและคนรัก จากที่เธอบอกกับตัวเองเสมอว่า คนรักของเธอยังคงอยู่กับเธอเสมอ …. เธอตัดสินใจที่จะหันมายอมรับความจริง ว่าสิ่งที่เธอคิด สิ่งที่เธอเห็น เป็นเพียง”อดีต”ที่เธอต้องทิ้ง เธอ         ”เลือก”ที่จะอยู่กับปัจจุบัน เลือกที่จะมีชีวิตอยู่ต่อไป แม้ไม่มี”คนรัก” ข้างกาย แต่เธอก็ยังมี “ความรัก”หล่อเลี้ยงใจเธอเสมอ

            ปรียา….ตัดสินใจที่ลืมรักครั้งเก่า และ “เลือก”ที่จะรักษาความรักที่ตนมีในปัจจุบัน อดีต อาจทำให้เธอหวั่นไหวไปบ้างในชั่วขณะหนึ่ง แต่สิ่งที่เธอเห็นเป็นเครื่องยืนยันได้ว่า “ความรัก”ที่เฮียเล้งมีต่อเธอนั้นมากมายเพียงใด ทำให้เธอหวนกลับมาเพื่อบอกว่าเธอยังคงต้องการรักษาความรักนั้นอยู่  เช่นเดียวกับ”เฮียเล้ง”… เขาเลือกที่จะยอม เลือกที่จะอ่อน เลือกที่จะทำอะไรที่เหมือนจะขัดใจใครหลายคนไปบ้าง เพื่อรักษาความรักของเขาเอาไว้ เหมือนกับที่เขา”เลือก”ที่จะ”อภัย”แฟนสาวของเขาในหลายๆเรื่อง ที่เธอทำผิดพลาด เพราะเขารู้ดีว่าไม่มีใครไม่เคยทำพลาด แล้วมันไม่ยากอะไรเลย หากคนที่ทำพลาดนั้น คือคนที่เขารัก คำเดียวที่ทำให้เขายอมอภัยได้ทุกอย่าง ก็คือ “คำว่ารัก”นั่นเอง

HOME … ทำให้หลายคนเสียน้ำตาออกมาโดยไม่รู้ตัว ในเรื่องของการแสดงของนักแสดงหลักในเรื่องนี้ไม่ต้องพูดถึง ชนะขาดกันทุกคน… มากไปกว่านั้น บทภาพยนตร์ที่เหมือนจะธรรมดา แต่กลับสะท้อนให้เห็นถึงอารมณ์และความรู้สึกของคนนั้นๆได้อย่างหมดจด ตอบทุกคำถามของความรู้สึกได้เลยว่า “ทำไมเขาหรือเธอจึงเลือก หรือ ตัดสินใจที่จะทำอย่างนั้น”

และสุดท้ายนี้ HOME…ยังสะท้อนให้เห็นถึงเรื่องราวของความรัก ที่ไม่ได้มีแค่คำตอบว่า “รัก” หรือ “ไม่รัก”

แต่ความรักยังมีอะไรที่มากกว่านั้น :  รักที่เมื่อมีแล้วต้องรักษา,  รักที่เมื่อผิดหวังแต่เราต้องยังอยู่ให้ได้ หรือ จงรักเมื่อรู้สึกรัก แม้ไม่รู้ว่ารักนั้นต่อไปจะเป็นอย่างไร..ก็ตาม!!!

About featured writer: “ฝาเบียร์” นักเขียนตัวฮามือสมัครเล่น ที่เห็นอะไรไม่วายต้องหยิบมาพูดในวงสนทนา พูดได้ตั้งแต่เรื่องมีสาระ จนถึงเรื่อง
ที่หาสาระแทบไม่ได้ …. มองเรื่องเศร้าให้เป็นเรื่องฮา มองคนบ้าให้เป็นคนดี … และมีดนตรีในหัวใจ ><

Advertisements